Daneshenaft logo
سه شنبه 24 مهر ماه 1397 | ثبت نام | ورود | کاربر مهمان 
صفحه پرینت ارسال به دوستان
جمعه 20 مهر ماه 1397 | کد مطلب : 12389
چرا کره‌جنوبی به توافقنامه پاریس پیوست؟
عسگر سرمست، کارشناس ارشد حوزه انرژی و محیط زیست/ موافقت‌نامه پاریس مطابق با برنامه‌های ملی کره‌جنوبی است و این کشور حتی بدون این معاهده نیز، به سمت کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای خواهد رفت.

موافقت‌نامه تغییر اقلیم پاریس در سال ۲۰۱۵ و در جریان بیست و یکمین اجلاس سالانه کشورهای عضو کنوانسیون تغییر اقلیم سازمان ملل متحد (UNFCCC) شکل گرفت. این معاهده به دنبال ایجاد محدودیت‌های جدی بر مصرف نفت و گاز در جهان، به بهانه تغییر اقلیم کره زمین است؛ موضوعی که بررسی‌های صورت گرفته نشان می‌دهد از نظر علمی، به تائید نرسیده و بحث‌های فراوانی بر سر آن در مجامع علمی در حال انجام است. تحلیل رفتار کشورها نشان می‌دهد از همان ابتدای شکل‌گیری موافقت‌نامه پاریس، موضع‌گیری کشورهای جهان به دو دسته تقسیم شد. عموم کشورهای دارنده منابع نفتی و گازی مانند روسیه و آمریکا یا از پیوستن به این معاهده سر باز زدند یا مانند عربستان و قطر با ارائه تعهدات غیرقابل ارزیابی، همراهی ظاهری با آن داشته‌اند. در مقابل کشورهای فاقد این منابع و در رأس آن‌ها اتحادیه اروپا، به شدت به دنبال ایجاد همگرایی بین‌المللی برای همراه‌سازی جهان با موافقت‌نامه پاریس بودند. در این بین با توجه به اینکه بیشتر کشورهای شرق آسیا به مانند کشورهای اروپایی، فاقد منابع انرژی کافی هستند، برای تأمین امنیت انرژی خود، مجبور به واردات شده‌اند و با موافقت‌نامه پاریس، به دنبال تغییر وابستگی خود به این منابع هستند. در واقع مسیر ترسیم شده در موافقت‌نامه پاریس، مسیری است که چه موافقت‌نامه پاریس اجرایی بشود و یا اینکه اجرایی نشود، بازهم کشورهای فاقد منابع انرژی، مجبور به حرکت در راستای آن هستند؛ چرا که این کشورها به دنبال کاهش وابستگی خود به کشورهای دارنده منابع نفت و گاز با جایگزینی مصارف خود به سمت انرژی هسته‌ای و تجدیدپذیر هستند که این اقدامات، خود به خود موجب کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای خواهد شد. بر این اساس، کره‌جنوبی به دلیل کمبود منابع انرژی فسیلی، یکی از بزرگ‌ترین واردکنندگان انرژی در دنیا است، کره‌جنوبی دومین واردکننده بزرگ گاز طبیعی مایع، چهارمین واردکننده بزرگ ذغال‌سنگ و پنجمین واردکننده بزرگ نفت و مشتقات نفتی دنیا است؛ از این رو این کشور برای افزایش امنیت انرژی خود در حال تبدیل شدن به یکی از بزرگ‌ترین کشورهای هسته‌ای است تا وابستگی خود را به واردات انرژی، کاهش دهد. این روند شتابان به‌طوری است که پیش‌بینی‌ها حاکی از سیاست افزایش سهم انرژی هسته‌ای در سبد انرژی کره‌جنوبی دارد. در این پیش‌بینی آمده است کره‌جنوبی در سال ۲۰۲۹ معادل۳۷ گیگاوات برق هسته‌ای تولید خواهد کرد و تا سال ۲۰۳۵ در این سطح باقی خواهد ماند که نشان‌دهنده رشد ۷۰ درصدی ساخت نیروگاه هسته‌ای در این کشور است. نیروگاه‌های هسته‌ای از این جهت برای کره‌جنوبی جذابیت بالایی دارند که تکنولوژی ساخت آن در این کشور نهادینه شده و این کشور را در تبدیل به صادر کنندگان تکنولوژی ساخت نسل چهارم نیروگاه‌های هسته کرده است. از طرفی این نیروگاه‌ها، حساسیت اقتصادی بسیار پایینی به قیمت سوخت مصرفی دارند و تغییر در نرخ آن نمی‌تواند قیمت انرژی تولید شده توسط این کشور را تحت تأثیر قرار دهد.

 

انطباق اهداف کره‌جنوبی با توافقنامه پاریس

کره‌جنوبی به دلیل رشد چشم‌گیر در حوزه صنایع با ارزش افزوده زیاد؛ مانند صنعت الکترونیک که میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای حاصل از تولید محصولات آن‌ها بسیار اندک است، این قابلیت را دارد که به سمت کاهش مصرف انرژی و به دنبال آن کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای حرکت کند. از این رو می‌توان گفت موافقت‌نامه پاریس مطابق با برنامه‌های ملی کره‌جنوبی است و این کشور حتی بدون این معاهده نیز به سمت کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای خواهد رفت. کره‌جنوبی در برنامه مشارکت ملی مدنظر (INDC) خود متعهد شده تا بر اساس سناریو ادامه وضع موجود (BAU) میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای خود را ۳۷ درصد کاهش دهد. نکته قابل توجه در مورد تعهد کره‌جنوبی تعیین میزان دقیق انتشار دی‌اکسید کربن در سال‌های ۲۰۲۰، ۲۰۲۵ و ۲۰۳۰ است که بر اساس متغیرهای اقتصادیِ جمعیت، تولید ناخالص داخلی، ساختار صنعت و قیمت جهانی نفت؛ تعیین‌شده است. این گونه ارائه تعهد با وجود اینکه از سناریو BAU تبعیت می‌کند؛ اما به دلیل اعلام دقیق میزان تعهدات از تفسیرهای ثانویه جلوگیری می‌کند (Intended Nationally Determined Contribution, ۲۰۱۵). اقدامی که در برنامه مشارکت ملی مدنظر ایران (INDC) در موافقت‌نامه پاریس مشاهده نمی‌شود و امکان قرائت تفسیرهای فراوان از آن در جهات خلاف منافع ملی را مهیا می‌کند. کشور ایران که در مجموع منابع نفت و گاز رتبه نخست دنیا را در اختیار دارد و در صورت پیوستن به موافقت‌نامه پاریس موانع فراوانی برای بهره‌مندی از این مزایای اقتصادی خود خواهد شد. به عبارت دیگر موافقت‌نامه پاریس نه تنها منطبق با برنامه‌های ملی ما از جمله سیاست‌های کلان نفت و گاز و اقتصاد مقاومتی نیست؛ بلکه اجرای این معاهده موجب تضعیف این سیاست‌ها خواهد شد. از این رو نمی‌توان با الگو قرار دادن کشورهایی نظیر کره‌جنوبی به دنبال پیاده‌سازی موافقت‌نامه پاریس در داخل کشور بود و برای این امر باید منافع ملی را در نظر گرفت. چراکه ایران و کره‌جنوبی دارای دو راهبرد و دو دسترسی متفاوت از منابع نفتی و گازی هستند.

آخرین مطالب نفتی در کانال رسمی نشریه دانش نفت در تلگرام
فرم ثبت نظر
نام
آدرس ايميل
متن نظر *
متن کنترلی را وارد کنيد *

در اين بخش نظری ثبت نشده است.
اخبار ويژه
سیزدهمین همایش بین‌المللی صنعت پتروشیمی ایران که امروز و فردا با حضور ٣٨٥ شرکت داخلی و ٧٦ شرکت خارجی در مرکز همایش‌های بین‌المللی صدا و سیما برگزار می‌شود، ٦ نشست تخصصی و یک نمایشگاه جانبی هم خواهد داشت.
در گرمای کشنده دریای کارائیب کارگرانی در لباس غواصی با دستان خود مشغول پاک کردن نفت خام از بدنه کاسپین گالاکسی هستند؛ نفتکشی که آنقدر کثیف است که اجازه ورود به آبهای بین المللی را ندارد.

يادداشت روز
ایران به عنوان بزرگترین تولیدکننده نفت‌کوره با کیفیت و تامین‌کننده اصلی سوخت کشتی‌ها در منطقه از یک طرف و دارا بودن بنادر و شرایط جغرافیایی از سوی دیگر دارای موقعیت استثنایی برای توسعه سوخت‌رسانی دریایی است که متاسفانه با توجه به این پتانسیل‌ها هنوز تا جایگاه شایسته خود فاصله زیادی دارد.
کشور امارات در حالی بازاری انحصاری در بانکرینگ دارد که بخش قابل توجهی از مواد اولیه خود را به صورت خام از ایران خریداری می‌کند.
کارت سوخت با هدف جلوگیری از قاچاق سوخت به خارج از کشور و مدیریت مصرف سوخت مجددا احیا می‌شود.

يادداشت
عسگر سرمست، کارشناس ارشد حوزه انرژی و محیط زیست/ موافقت‌نامه پاریس مطابق با برنامه‌های ملی کره‌جنوبی است و این کشور حتی بدون این معاهده نیز، به سمت کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای خواهد رفت.
علیرضا سلطانی، کارشناس اقتصاد انرژی/ پس از خروج آمریکا از برجام و اعمال دوباره تحریم‌ها علیه ایران به‌ویژه تحریم‌های نفتی، شناسایی و راه‌های مقابله با اقدام‌های تحمیلی آمریکا و کاهش مخاطرات ناشی از این اقدام‌ها در عرصه اقتصادی به دغدغه اصلی سیاست‌گذاری تبدیل شده است.
عزت‌الله صیادنیا طیبی، دانشجوی دکترای اقتصاد نفت دانشگاه علامه طباطبایی/ بازار نفت مثل هر کالایی در دنیا تابع عرضه و تقاضاست ولی استراتژیک بودن این کالا باعث شده در بحث عرضه و تقاضا جوانب دیگری علاوه بر منافع اقتصادی را دخیل بدانیم.
عمده‌ترین معامله‌گران نفت جهان انتظار ندارند قیمت نفت در سال آینده میلادی از ۶۵ دلار برای هر بشکه کمتر شود و فراتر رفتن این قیمت‌ها از مرز ۱۰۰ دلار را محتمل می‌دانند.
محسن جلیلوند، مدرس روابط بین‌الملل/ کمتر از یک ماه به آغاز دور دوم تحریم‌های ایالات متحده آمریکا باقی مانده است و با وجود اینکه مقامات این کشور تاکید دارند این تحریم‌ها بسیار برای ایران خطرناک است، اما برخی مقامات دولتی معتقدند که هرآنچه باید بعد از تحریم ۱۳ آبان رخ می‌داد، طی سه ماه گذشته انجام شده است و قرار نیست اتفاق بسیار بزرگی رخ دهد.
گفتمان
مزیت‌هایی از جمله بازار گسترده فروش، حجم کم محموله‌ها و تبادلات مالی خرد فرآورده‌های نفتی نسبت به نفت خام موجب می‌شود که تحریم فروش فراورده به راحتی تحریم نفت خام صورت نپذیرد.
ایران با وجود منابع غنی نفت بالاترین رتبه شدت مصرف انرژی را حتی نسبت به کشورهای نفت‌خیز دارد.
دو عضو اوپک، سردمداری جهانی ضدیت با ایران را در بازار نفت به‌عهده گرفته‌اند. این کاملا روشن است. این کار نه در عالم همسایگی و نه در عالم همکاری، صحیح نیست.
حسن خسروجردی، رییس سابق اتحادیه صادرکنندگان نفت، گاز و پتروشیمی/ درباره مانع اصلی فروش نفت در بورس بایستی گفت: وزارت نفت توقع دارد بر خلاف رویه‌های جهانی در ازای فروش نفت خام به بخش خصوصی، بهای محموله را در موعد تحویل و به صورتی نقدی دریافت کند.
هاتف ستاری، کارشناس ارشد حقوق نفت/ کارشناسان حقوق نفت معتقدندکه سرمایه گذاران خارجی با مدل قراردادهای بیع متقابل آشنایی بیشتری دارند و ایران با استفاده از مدل اصلاح شده آن می‌توانست سرعت بیشتری در جذب سرمایه خارجی داشته باشد.

صفحه نخست

|

اخبار نفت

|

گفتمان

|

مقالات

|

ياداشت روز

|

يادداشت اول

|

مزايده و مناقصه

|

گالري تصاوير

|

درج آگهي

|

سايتهاي مرتبط

|

آرشيو PDF

|

درباره ما

|

تماس با ما

© Copyright 2011 daneshenaft.ir All Rights Reserved. Powered by : HomaNic.com | Developed by :