Daneshenaft logo
شنبه 18 مرداد ماه 1399 | ثبت نام | ورود | کاربر مهمان 
صفحه پرینت ارسال به دوستان
جمعه 13 تیر ماه 1399 | کد مطلب : 33886
نوآوری در تولید متانول تجدیدپذیر، گامی به سوی توسعه پایدار


نویسندگان: حامد حقیقی، مهندس پروژه‌های ابزاردقیق، اداره مهندسی شرکت پتروشیمی مرجان (متانول هفتم) سامان دادگستر، سرپرست مهندسی عمومی، اداره مهندسی شرکت پتروشیمی مرجان (متانول هفتم)

 

چکیده

در این مقاله با شیوه‌ای نوین به مساله تولید متانول و نقش آن در نیل به توسعه پایدار خواهیم پرداخت. آنچه موجبات تحقق این مهم را فراهم می آورد، بهره گیری از فناوری‌های نو با الهام از چرخه‌های طبیعی است.

در این میان، مفاهیم بنیادی در نظریه‌ای تحت عنوان اقتصاد آبی توجیه گر کارایی نوآوری‌های طبیعت محور و ضامن حرکت در مسیر توسعه پایدار خواهد بود. آنچه در ادامه می‌آید نگاهی اجمالی به فناوری تولید متانول تجدیدپذیر با هدف پایبندی به اصل حفاظت از محیط زیست است.

 

مقدمه

توسعه پایدار یک پیشرفت اجتماعی تصاعدی در چهارچوب ظرفیت‌های زیست محیطی است. مساله اساسی در این شکل از توسعه، تضمین برخورداری یکسان همه افراد یک نسل و نسل‌های آینده از شرایط مطلوب زندگی می‌باشد. امری که تحقق آن منوط به استفاده از منابع طبیعی به شکلی پایدار و جلوگیری از بروز تاثیرات زیان بار و تغییرات غیرقابل برگشت در محیط است.

بر اساس تعاریف ارائه شده توسط جوامع علمی جهانی، تعریف پایداری عبارت است از برطرف ساختن نیازهای فعلی بشری در کنار صیانت از محیط زیست و دیگر منابع طبیعی برای نسل های آتی [1].

از طرفی، قواعد حاکم بر جوامع مبتنی بر توسعه پایدار، با در نظر گرفتن همزمان جنبه‌های اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی فعالیت‌های بشری تنظیم و اجرایی می گردند [2]. در چنین جوامعی، این سه رکن، محور اصلی تصمیم گیری‌های فردی و سازمانی را تشکیل می دهند. رکن اقتصادی در حقیقت موجبات پیشبرد رشد اقتصادی واقع گرایانه برای شرکت‌ها و سازمان ها را فراهم می آورد. رکن اجتماعی به نحوه نگرش شرکت‌ها به جامعه از منظر وضعیت کاری و معیشت کارکنان، وضعیت تامین کننده‌ها، مصرف کننده‌ها و مسائلی از این دست می پردازد. همچنین رکن اجتماعی، موضوعات مرتبط با سطوح رشد اجتماعی را نیز پوشش می دهد. نهایتا رکن زیست محیطی به منظور برقراری انطباق و هماهنگی لازم بین فعالیت‌های تجاری در جوامع و حفظ تنوع زیستی و اکوسیستم به کار گرفته می شود. این رکن، شامل ارزیابی‌های مربوط به تاثیر فعالیت‌های اجتماعی و تولیدات شرکت‌ها بر پایه موارد زیر است [3]:

1. بهره گیری از منابع تجدید پذیر کند یا منابعی که احیای آنها با دشواری‌هایی همراه است

2. جنبه‌های مختلف تولید و مدیریت پسماند

3. کاهش انتشار آلاینده‌ها

در واقع، استفاده از مدل سه رکنی ذکر شده به معنای یافتن راهی محتاطانه برای بهره گیری از منابع طبیعی و در عین حال پایبندی به اصل حفاظت از محیط زیست است. به اعتقاد صاحبنظران، توسعه پایدار با برقراری تعادل بین جنبه‌های اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی فعالیت‌های بشری تحقق می یابد.

به عبارت بهتر، دستیابی به توسعه اقتصادی بدون پرداختن به جنبه‌های اجتماعی، توسعه ای پایدار نخواهد بود. در مقابل، قوانین بیش از اندازه سخت گیرانه برای حفظ محیط زیست که منجر به قربانی شدن فعالیت‌های اقتصادی باشند نیز، نمی تواند موجبات توسعه پایدار را فراهم آورد. آنچه که منظور نظر است، نقش آفرینی همزمان و یکسان سه رکن مذکور در قانون‌گذاری‌هاست.

 

نقش نوآوری‌ها در تحقق توسعه پایدار

تغییرات آب و هوایی و کاهش منابع فسیلی، نگاه‌های جهانی به سمت محیط زیست و نیز گرایش به راه حل های تجدیدپذیر و پایدار را تقویت کرده است. فناوری‌هایی با کمترین میزان انتشار آلایندگی در مقایسه با شیوه‌های سنتی مبتنی بر سوخت‌های فسیلی، به تدریج نقش ویژه ای در تغییر اثرگذاری انسان بر محیط زیست ایفا می نمایند.

اقتصاد‌دان‌های نئوکلاسیک، منابع طبیعی نظیر آب و هوا را منابعی با دسترسی نامحدود می‌دانستند. آرتور پیگو نخستین کسی بود که مساله آلودگی زیست محیطی را وارد تئوری اقتصاد کرد. او در مطالعات خود ایده ای تحت عنوان اثرات خارجی را در قالب اقتصاد رفاه مدرن مطرح نمود [4]. آلودگی زیست محیطی به عنوان یک تاثیر خارجی منفی، منجر به کاهش رفاه اجتماعی شده و به تبع آن دخالت دستگاه‌های دولتی به شیوه تنظیم بازار برای توقف یا جبران این اثر منفی را به دنبال خواهد داشت. این دخالت با وضع مالیات بر تولید آلودگی صورت پذیرفته و هدف آن افزایش بهره وری استفاده از منابع با کاهش تولیدات یا مصارفی است که منجر به آلودگی زیست محیطی می گردند. مالیات‌های مرتبط با آلودگی زیست محیطی در واقع بیانگر محدودیت و کمبود منابع بوده و عاملی جهت هدایت شرکت‌ها به سمت ایجاد نوآوری خواهد بود. بدین ترتیب شرکت‌ها در صورت تلاش برای انطباق هر چه سریعتر با قواعد وضع شده از مزایای تشویقی بلند مدت نسبت به دیگر رقبا برخوردار خواهند شد. این انطباق با محدودیت‌های زیست محیطی در واقع بخشی از توانمندی نوآورانه است [5]. همچنین کشور ها با پیوستن به قرارداد های بین المللی می توانند زمینه لازم برای قانون گذاری‌های داخلی به منظور تشویق صنایع به انطباق پذیری با شرایط زیست محیطی را فراهم آورند. 

استاندارد‌های تدوین شده زیست محیطی نیز ضمن هدایت شرکت‌ها به سازمان دهی مجدد فعالیت‌ها و توسعه فناوری‌های جدید برای کاهش آلودگی و افزایش بهره وری استفاده از منابع، می توانند نقش عمده ای در افزایش سهم شرکت‌های همراه در بازارهای هدف و معرفی آنها به عنوان پیشگامان فناوری‌های جدید ایفا نمایند. بطور کلی نوآوری‌هایی که در خدمت توسعه پایدار هستند را می توان در سه دسته طبقه بندی کرد: 

1. در سطح بهینه سازی سیستم، ساختار کلی تولید و مصرف همچنان حفظ شده و توسعه تدریجی آن در ساده ترین حالت محقق می گردد. این دسته شامل بکارگیری نوآوری‌ها و روش های موثر در مراحل انتهایی ارائه خدمات، تولیدات و سیستم های تولید و مصرف است که به منظور بهبود بهره وری سیستم ها و سازگاری آنها  با محیط زیست اجرا می گردند.

2. در سطح بازطراحی سیستم، سازماندهی مجدد سیستم منابع و مصارف، برخی زیرسیستم ها و نحوه ارتباط بین آنها با نوآوری‌هایی دائمی در عملکرد روبرو شده اما با این وجود تغییرات در چهارچوب قالب کلی قبلی محقق می گردند.

3. نوآوری در تمامیت سیستم، سطحی است که نه تنها بهینه سازی مداوم تولیدات، خدمات و فرآیند ها در قالب زیرساخت‌های موجود شکل می گیرد، بلکه کلیت سیستم به همراه اجزا تشکیل دهنده آن، ارتباط بین آنها و نحوه تعامل آنها نیز تغییر می یابد. این سطح از تغییر نیازمند الزام و گسترش نوآوری‌هایی است که روش های رایج و عمومی را در هم شکسته و پایداری هرچه بیشتر سیستم را فراهم آورند [6].

در همین راستا مدل اقتصاد آبی توسط پروفسور گونتر پائولی با الهام از طبیعت معرفی شد. هدف اصلی این مدل، توسعه شیوه‌های نوآورانه بر اساس بهره گیری از منابع موجود و روش های مبتنی بر طبیعت است. اصل اقتصاد آبی بر پایه همکاری نزدیک بین تحقیق و توسعه و فعالیت‌های تجاری استوار بوده و به دنبال مطرح کردن گزینه‌های جدید در ساختارهای اقتصادی است.

 

 

برخی از مفاهیم بنیادی در اقتصاد آبی عبارتند از:

1. سیستم های طبیعی، آبشاری از ذرات، مواد مغذی و انرژی هستند. ضایعاتی ندارند و هر محصول جانبی در آنها، منبعی برای تولید محصول دیگر است.

2. طبیعت فضای کافی برای کارآفرینانی که با کمترین مصرف بیشترین کار را انجام می دهند فراهم می آورد. طبیعت با انحصار طلبی در تضاد است.

3. در طبیعت تنها اصل ثابت بروز تغییر است. نوآوری‌ها در هر لحظه در حال رخ دادن هستند.

4. سیستم های طبیعی غیرخطی اند.

5. در طبیعت هر چیزی زیست تخریب پذیر است. وقوع آن صرفا تابعی از زمان می باشد.

6. در طبیعت همه اجزا به هم پیوسته بوده و همزیستی دارند.

7. در طبیعت هر فرآیندی چندین نتیجه مفید به دنبال دارد.

8. سیستم های طبیعی ریسک پذیرند. هر ریسک انگیزه ای برای نوآوری‌های بعدی است.

9. طبیعت کارآمد است.  از این رو، تجارت‌های پایدار با بهره گیری حداکثری از مواد و انرژی موجود، قیمت محصول را برای مصرف کننده کاهش می دهند.

10.       با ارائه نوآوری‌های طبیعت محور، ضمن پاسخگویی به نیازهای اساسی، فواید متعددی از قبیل تامین شغل و سرمایه اجتماعی با کمترین مصرف و بیشترین تولید محقق می گردد [7].

 

متانول در خدمت اقتصاد طبیعت محور

سهم عمده ای از انتشار گازهای گلخانه ای ناشی از تولید انرژی و صنایع حمل و نقل است. از این رو، تحقیقات وسیعی برای معرفی سوخت‌های جایگزین به منظور عبور از ضرورت مصرف سوخت‌های فسیلی در صنعت حمل و نقل انجام می گیرد. در این میان، صنعت متانول تجدید پذیر یکی از گزینه‌های بسیار امیدوار کننده است.

صنعت تولید متانول به دلیل قابلیت استحصال از انواع مختلف منابع، مزایا و فرصت‌های تجاری زیادی به همراه دارد. این ماده ارزشمند با برخورداری از مزیت سهولت در ذخیره، حمل و توزیع، هم به عنوان یک سوخت با کیفیت و هم به عنوان یک ماده خام برای هیدروکربن های مصنوعی و مشتقات آنها مصرف می گردد. بعلاوه امکان ذخیره آسان و ایمن انرژی‌های تجدید پذیر و سهولت در حمل و نقل آنها از دیگر مزایای متانول مایع به عنوان یک منبع انرژی تجدیدپذیر است. 

متانول (CH3OH) ساده ترین شکل الکل بوده و در شرایط دما و فشار استاندارد، مایعی شفاف با دمای جوش 64.7c و دمای ذوب -97.7c می باشد. اصلی ترین فرآیند های تولید متانول عبارتند از: هیدروژنه کردن گاز سنتز، واکنش تبدیل کاهنده CO2 با هیدروژن و واکنش تبدیل افزاینده مستقیم متان. در چند دهه اخیر، اغلب فعالیت‌های اقتصادی تولید متانول از طریق فرآیند دو مرحله ای تبدیل گاز طبیعی (متان) به گاز سنتز و سپس تبدیل آن به متانول رقم خورده است. پیشتر گاز سنتر از سوزاندن زغال سنگ به دست می‌آمد اما امروزه انجام ریفورمینگ بخار بر روی گاز طبیعی رایج ترین شیوه تولید گاز سنتز می باشد .

در تولید متانول تجدید‌پذیر نیز روش‌های مشابهی بکار گرفته می‌شود. فرآیند های اصلی تولید تجدیدپذیر متانول در شکل زیر نمایش داده شده است [8].


در حالت کلی، کربن و هیدروژن به عنوان ماده اولیه در تمامی فرآیند های تولید متانول مورد نیاز خواهد بود. دو گزینه عمده در تامین کربن به عنوان ماده اولیه تجدید پذیر، استفاده از گاز سنتز و یا دی اکسید کربن خالص می باشد. هیدروژن نیز از طرق مختلفی نظیر ریفورم کردن گاز طبیعی و روش های جداسازی آب مانند الکترولیز قابل استحصال است .

بنابراین، از منظر استفاده از دی اکسید کربن به عنوان ماده اولیه، صنعت تولید متانول بواسطه برخورداری از قابلیت تصفیه دی اکسید کربن موجود در اتمسفر می تواند سهم قابل توجهی در کاهش آثار مخرب انسانی بر هوای کره زمین نیز ایفا نماید. این ماده به دلیل ویژگی‌های متعدد و نیز وجود پتانسیل بالای تولید آن در جهان، به عنوان مهمترین گزینه برای جایگزینی منابع سوخت مورد توجه قرار گرفته است. بطور مثال، سهولت در حمل و جابجایی متانول مایع باعث می گردد که گوی سبقت را از دیگر سوخت‌های جایگزین نظیر هیدروژن برباید. در خصوص زنجیره تولید تا مصرف هیدروژن، آنچه که برقراری این زنجیره را دشوار می نماید، مساله حمل این ماده است که برای جابجایی در فشار اتمسفر نیازمند مخازنی بیش از اندازه بزرگ است. همچنین مایع سازی آن در فشار بالا و دمای پایین با تکنولوژی‌های موجود تاثیری در صورت مساله نداشته و صرفا هزینه‌های حمل و جابجایی را بطور چشمگیری افزایش می دهد.

یکی از چشم اندازهای درخشان صنعت متانول، استفاده از آن در سلول های سوختی برای تولید مستقیم انرژی الکتریکی است. در این راستا، صنعت خودروسازی در حال برنامه ریزی برای ساخت خودروهایی با سوخت متانول است که توان لازم برای حرکت موتور های الکتریکی در آنها از طریق سلول های سوختی با سوخت مستقیم متانول (DMFC) تامین می گردد. یک سلول سوختی عبارت است از یک سلول گالوانیک الکتروشیمیایی که می تواند انرژی شیمیایی ماده سوختی را بطور مستقیم به انرژی الکتریکی تبدیل نماید.

در خصوص وجه تمایز سلول های سوختی و سلول های گالوانیک باید گفت که در  سلول های گالوانیک، باتری پس از استفاده بایستی تعویض یا شارژ گردد در حالی که سلول سوختی می تواند بطور پیوسته با سوخت گیری به کار خود ادامه دهد. این سوخت در سلول های سوختی که مستقیما با متانول کار می کنند، متانول مایع است. از آنجایی که دمای احتراق متانول در داخل سلول سوختی پایین تر از حد معمول است، آزاد سازی انرژی حاصل از احتراق بصورت الکتریکی نسبت به انرژی گرمایی بازدهی بیشتری بدنبال دارد .

محصول جانبی احتراق نیز آب و دی اکسید کربن حاصل از ترکیب اکسیژن هوا و متانول خواهد بود.

واکنش کلی صورت گرفته در داخل سلول به قرار زیر است:

 

 

تحقق نوآوری در تولید متانول

مجتمع تولید متانول تجدیدپذیر جورج اولا (George Olah) وابسته به شرکت CRI از اواخر سال 2011 در ایسلند شروع بکار کرد. شرکت CRI نخستین شرکتی است که به تولید سوخت متانول تجدیدپذیر از دی اکسید کربن موجود در هوا در ابعاد تجاری مبادرت ورزیده است. این شیوه در حقیقت بر چرخه تولید و بازیافت کربن که پیشتر صرفا در طبیعت اتفاق می افتاد استوار است. گیاهان طی فرآیند فتوسنتز با استفاده از انرژی خورشیدی و به چرخه انداختن دی اکسید کربن موجود در هوا، امکان رشد و تکثیر را برای خود فراهم می آورند. با عنایت به آنچه که در خصوص مزایای الگو برداری از طبیعت در مباحث اقتصاد آبی گفته شد و با در نظر گرفتن این مساله که فرآیند تولید سوخت‌های فسیلی فرآیندی چند میلیون ساله است، یکی از راه حل های مورد توجه، حرکت به سمت فرآیند های چرخه ای است. در همین راستا تولید کارآمد و اقتصادی سوخت از آب و دی اکسید کربن می تواند گزینه قابل ملاحظه ای باشد. CRI این چرخه را با جمع آوری CO2  حاصل از نیروگاه‌های زمین گرمایی، و استفاده از انرژی الکتریکی برای تولید H2 حاصل از الکترولیز آب، برقرار می سازد. بدین ترتیب بازیافت CO2 علاوه بر کاهش انتشار گازهای گلخانه ای، تولید پایدار سوخت‌های تجدیدپذیر را امکانپذیر می سازد. البته کارایی تولید متانول تجدیدپذیر بسته به منبع تامین الکتریسیته و نیز خوراک مورد نیاز فرآیند می تواند محل بحث باشد. بطور مثال ماهیت نوسانی منابعی نظیر انرژی خورشیدی و بادی در تولید الکتریسیته باعث می گردد که در صورت کاهش تقاضا، بخش قابل توجهی از الکتریسیته تولیدی از این طریق به عنوان مازاد هدر داده شود. از این رو تولید متانول می تواند راه حلی برای ذخیره انرژی به منظور برقراری تعادل بین عرضه و تقاضا نیز قلمداد گردد. با این حال، بهره برداری متغیر از مجتمع های تولید متانول کارایی چندانی نداشته و ذخیره انرژی الکتریکی و یا تامین الکتریسیته مورد نیاز از شبکه تامین، اجتناب ناپذیر خواهد بود. در مقابل با بهره گیری از منابع تامین انرژی پایدار نظیر انرژی زمین گرمایی، تولید متانول برای استفاده به عنوان سوخت جایگزین با استفاده از تجهیزات فرآیندی متداول ایده ای توجیه پذیر و عملیاتی است.

 بعلاوه، برخلاف دیگر سوخت‌های جایگزین نظیر بایواتانول و بایودیزل، تکنولوژی تولید متانول تجدیدپذیر نیازمند محدوده‌ای با وسعت کمتر می‌باشد. مجتمع جورج اولا در حال حاضر با ظرفیت 4000 تون در سال در حال تولید بوده و به دنبال توسعه مجتمع‌هایی در چین و اروپاست. در سال 2015، شرکت خودروسازی چینی جیلی متعلق به برند ولوو با سرمایه‌گذاری 45 میلیون دلاری به بزرگترین سهام دار شرکت CRI مبدل گردید. بعلاوه شرکت (Mitsubishi-Hitachi Power Systems Europe) MHPSE  نیز از دیگر شرکای CRI در تولید متانول تجدید پذیر است.

 

جمع بندی

متانول به عنوان یک محصول استراتژیک در صنعت پتروشیمی جایگاه ویژه ای در کاربردهای مختلف پیدا کرده است. از این رو توسعه روزافزون واحد های تولید متانول یکی از برنامه‌های مورد نظر در چشم انداز توسعه کشورهاست. با این وجود، غفلت از طبیعت و عدم پیشگیری از آسیب های زیست محیطی می تواند دستیابی به اهداف توسعه پایدار را تحت الشعاع قرار دهد. لذا حرکت به سمت روش های تولید متانول با نگاه به ضرورت حفظ طبیعت می تواند از موضوعات قابل طرح در آینده این صنعت بشمار بیاید. با توجه به اینکه برخی از کشور های پیشرو در حفظ محیط زیست از هم اکنون اقدامات عملی در این راستا را در دستور کار خود قرار داده اند، اهمیت مطالعاتی از این دست در ایران، به عنوان یکی از تولید کنندگان مطرح متانول در جهان نیز اجتناب ناپذیر می باشد.

 

منابع

[1]  IAP (Inter Academy Panel) on International Issues. 2000. Transition to Sustainability in the 21st Century. Conference of the World’s Scientific Academies. May 2000, Tokyo.

[2]  POPE, J. et al. 2004. Assessment for sustainability. In Environmental Impact Assessment, Review, 2004, no. 24, pp. 595–616.

[3]  MAILLER, M. 2008. Sustainability Assessment of an IAIA, The Art and Science of Impact Assessment, Perth (Western Australia): 28th Annual Conference of the 125

[4]  The Economics of Welfare, Pigou 1920

[5]  PORTER, M. E. 1991. America’s Green Strategy. Scientific American. 264, no. 4

[6]  TUKKER, A. – TISCHNER, U. 2006. New Business for Old Europe. Product Services, Sustainability and Competitiveness. Sheffield, UK: Greenleaf Publishing Ltd.

[7]  PAULI, G. 2015. The Blue Economy. Report to the Club of Rome.

[8]  Galindo Cifre, P., Badr, O. 2007. Renewable hydrogen utilization for the production of methanol. Energy Conversion and Management, 48/2007, pp.

519-527


آخرین مطالب نفتی در کانال رسمی نشریه دانش نفت در تلگرام
فرم ثبت نظر
نام
آدرس ايميل
متن نظر *
متن کنترلی را وارد کنيد *

در اين بخش نظری ثبت نشده است.
اخبار ويژه
سیزدهمین همایش بین‌المللی صنعت پتروشیمی ایران که امروز و فردا با حضور ٣٨٥ شرکت داخلی و ٧٦ شرکت خارجی در مرکز همایش‌های بین‌المللی صدا و سیما برگزار می‌شود، ٦ نشست تخصصی و یک نمایشگاه جانبی هم خواهد داشت.
در گرمای کشنده دریای کارائیب کارگرانی در لباس غواصی با دستان خود مشغول پاک کردن نفت خام از بدنه کاسپین گالاکسی هستند؛ نفتکشی که آنقدر کثیف است که اجازه ورود به آبهای بین المللی را ندارد.

يادداشت روز
احمد مهدوی ابهری، دبیر انجمن صنفی کارفرمایی صنعت پتروشیمی ایران/ برای فاصله گرفتن از خام‌فروشی، باید به صنعت پتروشیمی نگاهی ویژه داشت و بخش خصوصی آماده همکاری است.
بر اساس استراتژی که با وزارت صنعت، معدن و تجارت (صمت) در نظر گرفته ایم مقرر شده تا با ایجاد یک کارتابل فنی و تشخیص نیاز خریدار و فروشنده از بازار داخل حمایت شود.
در هفته‌های اخیر چند مورد گزارش‌های منتشره به وضعیت خطرناک پمپ‌بنزین‌های کشور از نظر احتمال انتقال ویروس کرونا پرداخته شده بود.

يادداشت
رضا محتشمی‌پور، معاون بورس کالا/ طرح اعطای قیر رایگان برای ایجاد راه روستایی به خاطر عدم نظارت، در شرکت‌های تولید قیر ، پیمانکاری‌ها و شهرداری‌ها فساد ایجاد می‌کند و اگر می‌خواهیم راه روستایی درست کنیم از درآمد خزانه می‌توان احداث کرد.
مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی در گزارشی به بررسی تحولات سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ و چشم‌انداز بازارهای جهانی انرژی در افق ۲۰۴۰ میلادی پرداخت.
عباس مرادی، مدیر طرح آمایش سرزمینی استان هرمزگان/ یکی از دغدغه‌های مهم در توسعه طرح‌های کلان راهبردی در منطقه مکران توجه به زمینه‌های اجتماعی و جوامع محلی به‌ویژه در منطقه جاسک است که در کنار مزیت‌های اقتصادی، نباید از نقش پیامدهای محیطی، اجتماعی و فرهنگی غافل شد.
قرارداد تکمیل طرح توسعه آزادگان جنوبی و احداث واحد فرآورش مرکزی، ۳۰ تیرماه امسال بین شرکت مهندسی و توسعه نفت (متن) و پتروپارس امضا شد تا بر مبنای آن، بیش از ۳۰ درصد باقیمانده فاز نخست توسعه این میدان طی ۳۰ ماه از سوی پتروپارس، تکمیل و CTEP نیز در این مدت احداث شود.
محمدرضا ثانی، محمد جعفری/ امروزه استفاده از موتور الکتریکی اعم از سه فاز و تک فاز در اغلب پمپ های کشاورزی، آسانسور، خط تولید، کارخانه صنعتی و… که از تجهیزات اتوماسیون صنعتی استفاده می کنند دیده می شود و برای استفاده دقیق از آن و کنترل سرعت و گشتاورش به درایو صنعتی VFD یا همان اینورتر نیاز هست.
گفتمان
پژوهشگاه صنعت نفت با توجه به اشرافی که به همه دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی و شرکت‌های مهندسی داخلی دارد، تنها ارائه‌دهنده دانش فنی در کشور است.
شرکت لوله‌سازی اهواز در سال‌های ۹۸ و ۹۹ به صورت مستمر و با جدیت تمام در حال تولید لوله‌های فولادی ۴۲ اینچ سرویس ترش پروژه گوره به جاسک است.
با قاطعیت اعلام می‌کنیم که در دانش فنی واحدهای آمونیاک و اوره در داخل کشور خودکفا هستیم، علاوه بر آن با مشابهت‌سازی و اعمال برخی اصلاحات، قادر به ساخت واحدهای تولید اتیلن و عمده واحدهای پایین‌دستی‌های مربوط به آن هستیم.
محمدرضا حسینیان: در طول یک سال و نیم گذشته تلویزیون صنعت نفت را بر روی بستر www.petroleum.tv راه‌اندازی کردم.
به دلیل نبود سیستم فكری متمركز، عدم همكاری، تعارض بین اهداف و وظایف محوله با سهم هركدام از وزارتخانه‌های نفت و نیرو در بازار انرژی كشور، بسیاری از اهداف كلان بخش انرژی در كشور مغفول می ماند.

صفحه نخست

|

اخبار نفت

|

گفتمان

|

مقالات

|

ياداشت روز

|

يادداشت اول

|

مزايده و مناقصه

|

گالري تصاوير

|

درج آگهي

|

سايتهاي مرتبط

|

آرشيو PDF

|

درباره ما

|

تماس با ما

© Copyright 2011 daneshenaft.ir All Rights Reserved. Powered by : HomaNic.com | Developed by :