Daneshenaft logo
دوشنبه 23 مهر ماه 1397 | ثبت نام | ورود | کاربر مهمان 
صفحه پرینت ارسال به دوستان
جمعه 15 دی ماه 1396 | کد مطلب : 11656
انحلال شرکت ملی صادرات گاز چرا؟!
انحلال شرکت ملی صادرات گاز چرا؟!
احمد مددی

اگر در صادرات گاز به خوبی بازاریابی نموده و بتوانیم سهم 10 درصدی خود را از تجارت جهانی گاز بر طبق برنامه چشم انداز به دست بیاوریم، بی تردید، گاز در عرصه درآمدزایی برای کشور به رقیبی جدی برای نفت مبدل خواهد شد

 

روز سه شنبه ۱۲ دی ۱۳۹۶ خبری بر روی خروجی خبرگزاری ها آمد که اندکی تعجب برانگیز شد. خبر این بود که با حکم مدیر عامل شرکت ملی نفت ایران، مدیرعامل شرکت ملی صادرات گاز ایران منصوب شده است. این خبر آنجایی تعجب برانگیز بود که درست یکسال پیش و در دی ماه سال 95 با دستور وزیر نفت، شرکت ملی صادرات گاز ایران به طور رسمی منحل گردیده و مدیریت صادرات گاز در شرکت ملی نفت راه‌اندازی شده بود!

هر چند در خبر روز سه شنبه گذشته و در توجیه ابلاغ حکم مهران امیر معینی، مدیر عامل جدید شرکت ملی صادرات گاز ایران، پایان نیافتن عملیات تغییر ساختار شرکت ملی صادرات گاز ایران به مدیریت را علت صدور حکم اعلام کرده و در ادامه عنوان شده که در حکم صادر شده بنا بر قانون احکام، از لفظ شرکت استفاده شده اما به محض تکمیل فرآیند تغییر ساختار، عنوان به مدیریت تغییر خواهد یافت.

 در دی ماه سال گذشته نیز تغییرات جدید ساختاری در بدنه شرکت ملی نفت ایران، دلیل انحلال شرکت ملی صادرات گاز ایران و ایجاد یک مدیریت جدید تحت عنوان «صادرات گاز» در شرکت نفت عنوان شده بود. در آن برهه، با گذشت بیش از سه ماه از بازنشستگی علیرضا کاملی از مدیرعاملی شرکت ملی صادرات گاز ایران با انحلال این شرکت، مدیر جدید صادرات گاز شرکت ملی نفت ایران هم منصوب شد. «علی امیرانی» فردی بود که حتی از سوی کاردر به عنوان سرپرست مدیریت صادرات گاز ایران منصوب گردیده بود.


تصمیمات سال 95

با تغییر و تحولات ساختاری در شرکت ملی نفت ایران در دی ماه سال 95 مقرر شده بود تا سایر مدیریت‌های تابع شرکت ملی نفت ایران موظف به همکاری با مدیریت صادرات گاز ایران همکاری کنند. از سوی دیگر مطابق با تغییرات جدید ساختاری قرار بود مباحث مربوط به تجارت گاز ایران از مسیر خط لوله گاز توسط شرکت ملی گاز ایران و مباحث مربوط به صادرت گاز از مسیر ال ان جی توسط مدیریت صادرات گاز ایران پیگیری شود. در همین حال بیژن زنگنه، آذر ماه پارسال در جمع خبرنگاران با اشاره به انحلال شرکت ملی صادرات گاز، گفته بود: شرکت صادرات گاز منحل و زیر مجموعه شرکت ملی نفت ایران قرار می‌گیرد چراکه به دنبال خصوصی سازی آن بودند درحالی که خصوصی سازی شرکت ملی گاز معنا ندارد به همین دلیل آن‌  را به مدیریت تبدیل کردیم تا به بخش خصوصی واگذار نشود. وزیر نفت، تاکید کرده بود: البته بخش صادرات گاز با لوله، در زیرمجموعه شرکت ملی گاز ایران قرار می‌گیرد و فعالیت این بخش ادامه دارد.


چرا انحلال؟

سوال جدی این است که با انتصاب هفته گذشته، آیا روند انحلال شرکت صادرات گاز متوقف شده است و اصولا چه  اصراری برای انحلال این شرکت (صرف نظر از اینکه به دنبال خصوصی سازی آن بودند) احساس شده است؟

حال سوال جدی تر و راهبردی این است که به واقع چه دلیل محکمه پسندی وجود دارد که صادرات گاز دو تکه و جزیره ای اداره شود؟! و چرا این مهم توسط متولی آن یعنی شرکت ملی گاز ایران به صورت یکپارچه مدیریت نمی شود؟ مگر نه این است که شرکت های متناظر با شرکت ملی گاز ایران در دنیا، کلیه عملیات صادرات گاز چه از طریق خطوط لوله و چه ال ان جی را مدیریت می کنند. شرکت گازپروم نمونه شاهد این مدعاست که به تنهایی کلیه عملیات صادرات گاز از روسیه به اقصی نقاط دنیا را مدیریت می کند و اکنون بزرگترین و خوشنام ترین شرکت در سطح دنیا محسوب می شود.

در این میان صاحبنظران معتقدند؛ اتخاذ رویکردی واحد و یکپارچه کردن روند صادرات گاز (چه خطوط لوله، چه ال ان جی و ... ) از طریق یک شرکت موجب ایجاد برندی واحد در جهان گاز و پرهیز از سرگردانی متقاضیان گاز در اقصی نقاط دنیا خواهد شد. هر چند هنوز شرکت ملی گاز با چالش های متعددی در عرصه تولید و دخیل نبودن در همه ابعاد آن مواجه است، اما بی تردید یکپارچگی صادرات گاز و تجمیع همه فعالیت های مرتبط با آن در شرکتی واحد، تصمیم گیر و تصمیم ساز، مزیت ها و منافع اقتصادی سرشاری برای کشورمان به همراه خواهد داشت.

در توضیح این مهم که سازمان خصوصی سازی به دنبال خصوصی کردن شرکت ملی صادرات گاز است نیز بایستی به مسولان این سازمان گوشزد نماییم که با خصوصی سازی های شتابزده و بعضا مساله دار در صنعت پتروشیمی، با دستان خودمان برند شرکت ملی صنایع پتروشیمی(NPC)  را در جهان پتروشیمی نابود کردیم و این برند دیگر جایگاهی در دنیا ندارد، حال می خواهیم برند گاز در دنیا را به چالش بکشیم! در همین حال، مگر می شود شرکتی را که قرار است برای کشور درآمدزایی سرشار ایجاد کرده و منافع آن را به حساب خزانه واریز کند، خصوصی کرد؟!

به اعتقاد نگارنده، اگر در صادرات گاز به خوبی بازاریابی نموده و بتوانیم سهم 10 درصدی خود را از تجارت جهانی گاز بر طبق برنامه چشم انداز به دست بیاوریم، بی تردید، گاز در عرصه درآمدزایی برای کشور به رقیبی جدی برای نفت مبدل خواهد شد. این مهم با توجه به حرکت دنیا به سمت خرید انرژی های پاک و استفاده کمتر از انرژی های فسیلی بیش از پیش قابل درک و عینی تر است.

آخرین مطالب نفتی در کانال رسمی نشریه دانش نفت در تلگرام
فرم ثبت نظر
نام
آدرس ايميل
متن نظر *
متن کنترلی را وارد کنيد *

در اين بخش نظری ثبت نشده است.
اخبار ويژه
سیزدهمین همایش بین‌المللی صنعت پتروشیمی ایران که امروز و فردا با حضور ٣٨٥ شرکت داخلی و ٧٦ شرکت خارجی در مرکز همایش‌های بین‌المللی صدا و سیما برگزار می‌شود، ٦ نشست تخصصی و یک نمایشگاه جانبی هم خواهد داشت.
در گرمای کشنده دریای کارائیب کارگرانی در لباس غواصی با دستان خود مشغول پاک کردن نفت خام از بدنه کاسپین گالاکسی هستند؛ نفتکشی که آنقدر کثیف است که اجازه ورود به آبهای بین المللی را ندارد.

يادداشت روز
ایران به عنوان بزرگترین تولیدکننده نفت‌کوره با کیفیت و تامین‌کننده اصلی سوخت کشتی‌ها در منطقه از یک طرف و دارا بودن بنادر و شرایط جغرافیایی از سوی دیگر دارای موقعیت استثنایی برای توسعه سوخت‌رسانی دریایی است که متاسفانه با توجه به این پتانسیل‌ها هنوز تا جایگاه شایسته خود فاصله زیادی دارد.
کشور امارات در حالی بازاری انحصاری در بانکرینگ دارد که بخش قابل توجهی از مواد اولیه خود را به صورت خام از ایران خریداری می‌کند.
کارت سوخت با هدف جلوگیری از قاچاق سوخت به خارج از کشور و مدیریت مصرف سوخت مجددا احیا می‌شود.

يادداشت
عسگر سرمست، کارشناس ارشد حوزه انرژی و محیط زیست/ موافقت‌نامه پاریس مطابق با برنامه‌های ملی کره‌جنوبی است و این کشور حتی بدون این معاهده نیز، به سمت کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای خواهد رفت.
علیرضا سلطانی، کارشناس اقتصاد انرژی/ پس از خروج آمریکا از برجام و اعمال دوباره تحریم‌ها علیه ایران به‌ویژه تحریم‌های نفتی، شناسایی و راه‌های مقابله با اقدام‌های تحمیلی آمریکا و کاهش مخاطرات ناشی از این اقدام‌ها در عرصه اقتصادی به دغدغه اصلی سیاست‌گذاری تبدیل شده است.
عزت‌الله صیادنیا طیبی، دانشجوی دکترای اقتصاد نفت دانشگاه علامه طباطبایی/ بازار نفت مثل هر کالایی در دنیا تابع عرضه و تقاضاست ولی استراتژیک بودن این کالا باعث شده در بحث عرضه و تقاضا جوانب دیگری علاوه بر منافع اقتصادی را دخیل بدانیم.
عمده‌ترین معامله‌گران نفت جهان انتظار ندارند قیمت نفت در سال آینده میلادی از ۶۵ دلار برای هر بشکه کمتر شود و فراتر رفتن این قیمت‌ها از مرز ۱۰۰ دلار را محتمل می‌دانند.
محسن جلیلوند، مدرس روابط بین‌الملل/ کمتر از یک ماه به آغاز دور دوم تحریم‌های ایالات متحده آمریکا باقی مانده است و با وجود اینکه مقامات این کشور تاکید دارند این تحریم‌ها بسیار برای ایران خطرناک است، اما برخی مقامات دولتی معتقدند که هرآنچه باید بعد از تحریم ۱۳ آبان رخ می‌داد، طی سه ماه گذشته انجام شده است و قرار نیست اتفاق بسیار بزرگی رخ دهد.
گفتمان
مزیت‌هایی از جمله بازار گسترده فروش، حجم کم محموله‌ها و تبادلات مالی خرد فرآورده‌های نفتی نسبت به نفت خام موجب می‌شود که تحریم فروش فراورده به راحتی تحریم نفت خام صورت نپذیرد.
ایران با وجود منابع غنی نفت بالاترین رتبه شدت مصرف انرژی را حتی نسبت به کشورهای نفت‌خیز دارد.
دو عضو اوپک، سردمداری جهانی ضدیت با ایران را در بازار نفت به‌عهده گرفته‌اند. این کاملا روشن است. این کار نه در عالم همسایگی و نه در عالم همکاری، صحیح نیست.
حسن خسروجردی، رییس سابق اتحادیه صادرکنندگان نفت، گاز و پتروشیمی/ درباره مانع اصلی فروش نفت در بورس بایستی گفت: وزارت نفت توقع دارد بر خلاف رویه‌های جهانی در ازای فروش نفت خام به بخش خصوصی، بهای محموله را در موعد تحویل و به صورتی نقدی دریافت کند.
هاتف ستاری، کارشناس ارشد حقوق نفت/ کارشناسان حقوق نفت معتقدندکه سرمایه گذاران خارجی با مدل قراردادهای بیع متقابل آشنایی بیشتری دارند و ایران با استفاده از مدل اصلاح شده آن می‌توانست سرعت بیشتری در جذب سرمایه خارجی داشته باشد.

صفحه نخست

|

اخبار نفت

|

گفتمان

|

مقالات

|

ياداشت روز

|

يادداشت اول

|

مزايده و مناقصه

|

گالري تصاوير

|

درج آگهي

|

سايتهاي مرتبط

|

آرشيو PDF

|

درباره ما

|

تماس با ما

© Copyright 2011 daneshenaft.ir All Rights Reserved. Powered by : HomaNic.com | Developed by :