Daneshenaft logo
دوشنبه 3 اردیبهشت ماه 1397 | ثبت نام | ورود | کاربر مهمان 
Print Send to Friends
شنبه 10 تیر ماه 1396 | کد مطلب : 10957
مدیر امور بین‌الملل شرکت ملی گاز ایران تشریح کرد:
گام‌های ایران برای افزایش سهم در تجارت جهانی گاز


قرارداد صادرات گاز ایران به ترکیه در سال 1374 با هدف صادرات سالانه 10 میلیارد مترمکعب گاز به امضا رسید. قیمت آن هم فرمولی از پایه قیمت فرآورده‌های نفت بود که در زمان خود، قرارداد بسیار خوب و برد– برد بوده است.

 

 

گفتگو: رویا خالقی

دانش نفت: مدیر امور بین الملل شرکت ملی گاز ایران با تشریح روند رسیدگی به پرونده های صادرات گاز به ترکیه و واردات گاز از ترکمنستان می‌گوید: برخی رسانه‌ها نباید از قراردادهای بین المللی به‌عنوان وجه المصالحه و تسویه حساب سیاسی استفاده کنند زیرا با این کار تنها به منافع ملی ضربه می زنند و دستمان را در مذاکرات می بندند. او دلش پر است از اتهام‌های بی اساسی که این روزها، رسانه‌ها با کلید واژه‌هایی چون گاز مفت و صادرات مجانی گاز منتشر می کنند: «یک قرارداد به زبان انگلیسی به اضافه پیوست‌های آن شامل 400 صفحه می شود، آیا می توان آن را در صفحه نخست یک روزنامه منتشر و روی آن بحث کرد؟!». بابازاده با این جمله که «اصلا نمی‌توانم درک کنم ارتباط کرسنت با بند Price revision و price reduction قرارداد صادرات گاز ایران به ترکیه چیست» می گوید: این موضوع بسیار نادری است و شخصا حاضرم در این زمینه با متخصصان مستقل داخلی گفتگو کنم.مدیر امور بین الملل شرکت ملی گاز ایران که این روزها در تلاش است حق ایران را به دلیل قطع گاز ترکمنستان در زمستان پارسال به دلیل زیاده خواهی مطالبه کند، از این که رسانه ها و برخی نمایندگان داخلی به جای منافع ملی به فکر منافع دیگر کشورها هستند دلگیر است، «همه عدد و ارقامی که درست و غلط در روزنامه‌ها می نویسند دست کارشناسان ما را می بندد و ما را آزار می دهد». مدیر امور بین الملل شرکت ملی گاز ایران همچنین وضع پروژههای صادرات گاز ایران را تشریح کرد و گفت: در حال اجرا و ایجاد زیرساخت‌های لازم برای رسیدن به حجم 10 درصد از سهم تجارت جهانی گاز در افق 1404 هستیم. گفت‌وگوی شانا با مدیر امور بینالملل شرکت ملی گاز ایران که معتقد است، منافع ملی نباید درگیر مرزبندی‌های داخلی شود را در ادامه بخوانید.

 

صادرات گاز ایران به ترکیه بدون دریافت پول، این روزها سوژه شده است، می گویم سوژه، زیرا بارها وزیر نفت، مدیرعامل شرکت ملی گاز ایران و روابط عمومی های وزارت نفت و گاز در این زمینه توضیحات شفافی ارائه دادند اما گویا برخی توجهی به آن  ندارد، شما به عنوان مقام ارشد صادرات گاز در این باره توضیح دهید؟

قبل از توضیح در این زمینه باید بگویم، قراردادهای خرید و فروش گاز بین المللی هستند که از قبل توسط الگوهایی آماده شده اند. این که چقدر قدرت و دانش این را داریم که بتوان تاثیر بر تیپ قراردادها بگذاریم چیزی نیست که بتوان در صفحه اول روزنامه‌ها روی آن بحث کرد. این موضوع مثل ایجاد فناوری‌های نو در صنعت نفت است.

شما فرض کنید یک قرارداد به زبان انگلیسی به اضافه پیوست‌های آن شامل 400 صفحه می شود، آیا می توان آن را در صفحه نخست یک روزنامه منتشر و روی آن بحث کرد؟! بدون شک انتشار چنین مطالبی با هدف اصلاح انجام نمی شود. جای اصلاح در صفحه اول روزنامه نیست. ما منکر آزادی رسانه ها برای انتشار اطلاعات و تحلیل هایشان نیستیم اما اینکه برخی از رسانه ها می خواهند از قراردادهای بین المللی بعنوان وجه المصالحه و تسویه حساب سیاسی استفاده کنند تنها به منافع ملی ضربه می زنند و دستمان را برای مذاکره می بندند.

البته باید عنوان کنم به دلیل اینکه تعداد کارشناسان داخلی که در حوزه قراردادهای بین المللی متخصصند، محدودند این موضوع به ایجاد فضای ناآگاهی دامن می زند و همین امر موجب می شود تا رسانه ها در بسیاری موارد ناخواسته در مسیر نادرست قرار گرفته و به اشتباه بیفتند.

 

داستان صادرات گاز ایران به ترکیه و شکایت ترک‌ها از ایران چیست؟ اگرچه بارها تکرار شده است.

قرارداد صادرات گاز ایران به ترکیه در سال 1374 با هدف صادرات سالانه 10 میلیارد مترمکعب گاز به امضا رسید. قیمت آن هم فرمولی از پایه قیمت فرآورده‌های نفت بود که در زمان خود، قرارداد بسیار خوب و برد برد بوده است.

دو  بند در این قرارداد ذکر شده است که موضوع اشاره روزنامه های یومیه قرار گرفته است. Price revision (بازنگری درقیمت) و price reduction (کاهش قیمت). در قرارداد صادرات گاز ایران به ترکیه، هر یک از 2 طرف می توانند پنج بار از بند  Price revision استفاده کنند. ترکیه نخستین بار در سال 1387 از بند Price revisionاستفاده کرد و در سال 1389 آن را به داوری برد و در آن سال 12.5 درصد توانست از ایران تخفیف دریافت کند. چون در طول داوری که سه سال طول کشید ایران صورت حساب را به قیمت قبل از تخفیف صادر کرده است بنابراین پس از حکم داوری باید اضافه دریافتی را مستهلک می کرد که به آن جریمه نمی گویند. جالب این است که ترکیه در آن مقطع به دلیل این که کشش مصرف گاز ما را با این حجم نداشته، مشمول بند جریمه Take or Pay (بگیر یا بپرداز) شده است. که این دو موضوع کاملا جداست.

اما در سال 91، ترکیه بار دیگر 2 ادعا price reduction و Price revision  را مطرح کرد که در ادعای 25 درصدی نخست، با مذاکرات صورت گرفته ایران پیروز شد و در ادعای دوم ترکیه خواستار 37.5 درصد تخیف شد که با تلاش‌های مستمر و مذاکرات فشرده، این میزان به 13.5 درصد کاهش پیدا کرد. یعنی ادعای 62.5 درصدی ترکها با 13.5 درصد به پایان رسید. ایران پس از حکم داوری باید اضافه دریافتی پول گاز از ترکیه از سال 91 را پرداخت کند یعنی ایران نزدیک چهار سال با قیمت قبل صورتحساب صادر کرده است که باید مستهلک شود و  استهلاک آن باید در صورتحساب‌های بعدی محاسبه شود.

 

آیا ادعای منتقدان که می گویند «ترکیه به این دلیل که قیمت گاز ایران در قرارداد کرسنت پایین بوده است خواستار کاهش قیمت گاز شد.» درست است؟

دقیقا فاجعه از این جا شروع می شود که قرارداد صادرات گاز ایران به ترکیه را به کرسنت ارتباط می دهند. من 29 سال است که در شرکت ملی گاز ایران هستم ولی اصلا نمی توانم درک کنم ارتباط کرسنت با بند Price revision  و price reduction قرارداد صادرات گاز ایران به ترکیه چیست؟ دلم می خواهد با متخصصان مستقلی که از اول تصمیم شان را نگرفته باشند به صورت تخصصی در این زمینه صحبت کنم تا ارتباط این دو را متوجه شوم.  اینجاست که می گویم کشاندن بحث‌هایی که اتفاقا با منافع ملی ما گره خورده است به صفحه اول روزنامه ها از روی صداقت و با هدف اصلاح نیست.

 

حال که بحث کاهش قیمت گاز صادراتی ایران به ترکیه بر اساس بند Price revision مطرح است آیا در سال‌های گذشته که ترکمنستان قیمت صادراتی گاز به ایران را افزایش داد بر اساس این بند بوده است؟

افزایش قیمت گاز از سوی ترکمنستان در سنوات گذشته بدون استناد به بندهای قراردادی و توافقی بوده است. برایم جالب است که همین منتقدان که امروز دلواپس کاهش 13 درصدی قیمت گاز ایران به ترکیه به دلیل بندهای قراردادی هستند و آن را ظالمانه می دانند در سنوات گذشته، هیچ اعتراضی نسبت به زیاده خواهی ترکمنستان نداشتند و بدون حساب و کتاب به آنها پول پرداخت می شد.

 

این که ترکمنستان هر زمستان شیر گاز را به سمت ایران ببندد آیا یک رویه معمول و اصولی بود؟

خیر اصلا اینطور نبود. باج دادن ناشی از ناتوانی در هیچ مقوله ای اصولی نیست. تنها راهش این بود که از شرایط ضعف خارج شویم که به لطف خدا سال گذشته این اتفاق افتاد. شرکت ملی گاز ایران پیش از آغاز مذاکره با ترکمن گاز و برای تسهیل گاز رسانی به استان‌های شمالی کشور اقدام به اجرای خط رشت- سنگر و رساندن خط کیاسر به ساری کرد تا با پشتوانه تامین گاز مردم استان‌های شمالی کشور به مذاکره برود. بلافاصله بعد از حضور در جلسه، ترکمن ها درخواست افزایش قیمت گاز را مطرح کردند که ایران نپذیرفت و آنها گاز را قطع کردند. آنها منتظر بودند تا مانند سنوات گذشته ایران متقاضی بازکردن شیرگاز شود اما ما اینکار را نکردیم و هنوز گاز قطع است و یک متر مکعب گاز از ترکمن‌ها دریافت نمی کنیم. خوشبختانه گاز را از همه مبادی کشور تامین می کنیم. اما به ترکمن ها هم گفته ایم که ما در هر صورت شریک تجاری هم هستیم و در خصوص رساندن گاز ترکمنستان به هر جایی که مقدور باشد با گرفتن حق سوآپ همکاری می کنیم.

 

ایران در حال حاضر خواستار کاهش قیمت گاز دریافتی از ترکمنستان است؟

بله قطعا خواهان این امر هستیم. ما انتظار داریم که قیمت گاز ترکمنستان که در سنوات گذشته، 9 برابر افزایش یافته است، بر مبنای قیمت منطقه ای و بین المللی کاهش پیدا کند.

 

آیا برنامه ای برای استفاده از بند Price revision در این قرارداد در دیوان بین المللی داوری دارید؟

بله. آنها اشتباه کردند و غیر قراردادی عمل کردند. البته آنها ادعای بدهی ایران به این کشور را از سنوات گذشته دارند. در مقابل ما نیز، ادعایی خسارت وارده به دلیل قطع گاز، استفاده از سوخت‌های میان تقطیر و آسیب‌های که به مردم منطقه و محیط زیست رسیده را مطرح کردیم که با ادعای آنها برابری می کند. بدین ترتیب ما معتقدیم دیگر پولی به آنها بدهکار نیستیم. این موارد قطعا در داوری مشخص می شود.

 

شکایت گازی ایران از ترکمنستان به داوری رفته است؟

هنوز خیر. منتظریم تا کارهای مقدماتی این امر آماده شود.

 

مطالبی که در رسانه های ایران درباره ارسال گاز مجانی به ترکیه منتشر می شود چه تاثیری بروی مذاکرات ایران و شکایت ایران از ترکمن گاز در داوری خواهد داشت؟

مطمئنا در روند داوری ما اثر می گذارد. همه عدد و ارقامی که درست و غلط در روزنامه ها می نویسند دست کارشناسان ما را می بندد و ما را آزار می دهد. داوری، دادگاه نیست، شما را صدا می کنند و می گویند فلان روز عددی را گفتید چه بود؟ اگر راست بگویید  که داوری را باختید و دروغ هم بگویید و آن دروغ  ثابت شود کلا می بازید. شهادت شاهدان در روند داوری اثر بسزایی دارد. منافع ملی نباید درگیر این مرزبندی های داخلی شود. ممکن است مرزبندی مصرف داخلی داشته باشد اما در قراردادهای بین المللی و تعامل جهانی نباید این مرزبندی‌ها اثر داشته باشد.


ایران 2 قرارداد صادرات گاز به عراق، یعنی صادرات به بصره و بغداد را امضا کرده است؛ هم اکنون این قراردادها در چه مرحله‌ای هستند؟

قرارداد 6 ساله صادرات گاز به بصره در سال 1394 با هدف ارسال حداکثر روزانه 35 میلیون مترمکعب گاز به این منطقه امضا شد، بر اساس قرارداد امضا شده ایران در فصول سرد سال روزانه 20 میلیون مترمکعب و در فصول گرم نیز روزانه 35 میلیون مترمکعب گاز به این منطقه ارسال می‌کند. قرارداد نهایی صادرات گاز ایران به نیروگاه بغداد از طریق خط لوله نخست (ایلام) هم در سال 1392 امضا شد. هر 2 قرارداد پیشرفت‌های خوبی دارند؛ از آنجا که نمی خواهیم در حین اجرای قرارداد با مشکل خاصی روبه‌رو شویم بنابراین از همان ابتدا پیچ و مهره‌های کار را سفت می‌بندیم؛ انتظار داریم صادرات به بصره حدود 6 ماه آینده آغاز شود.

 

به این ترتیب عملیات اجرایی صادرات گاز به بغداد در سمت ایران به پایان رسیده است؟

بله همین طور است و صادرات گاز به بغداد هم اکنون به صورت آزمایشی آغاز شده است. همان طور که می دانید در قرارداد صادرات گاز به بغداد که 6 ساله است، ایران گاز را به نیروگاه‌های عراقی ارسال می‌کند.

 

نحوه پرداخت صورت‌حساب در این قرارداد به چه صورتی است؟

در این قرارداد ذکر شده است پرداخت گازبها از طریق بازگشایی ال سی (LC) به صورت ماهانه به نفع شرکت ملی گاز ایران انجام پذیرد. این ال‌سی که از سوی وزارت برق عراق به نفع شرکت ملی گاز ایران صادر می شود تکرار پذیر و تایید شده باید باشد.

 

میزان گاز صادراتی ایران به بغداد چه قدر خواهد بود؟

آغاز ارسال گاز به بغداد با هفت میلیون مترمکعب در روز خواهد بود و در سال دوم به 14 تا 18 میلیون مترمکعب و سرانجام به 25 تا 35 میلیون مترمکعب در روز می‌رسد.

 

آیا در این قرارداد بند Price revision هم گنجانده شده است؟

در همه قراردادهای بلندمدت خرید و فروش گاز طبیعی بند Price revision آورده می شود، اما از آنجا که قرارداد با عراق با 6 سال آغاز و در صورتی که قابلیت ادامه کار داشته باشیم تمدید می شود، در مرحله نخست این بند آورده نشده است، اما در باره قرارداد بلندمدت تصمیم خواهیم گرفت.

 

در باره انتقال گاز ایران به اروپا از مسیر ترکیه نیز مذاکراتی داشتید؛ مذاکرات هم اکنون در چه مرحله ای است؟

ترکیه پیشنهاد کرده بود که گاز ایران از خاک این کشور به اروپا منتقل شود؛ ما به عنوان شرکت ملی گاز ایران به شرطی قرارداد سه جانبه در این مورد منعقد می کنیم که گاز ایران مستقیما به اروپا ارسال شده و در ترکیه مصرف نشود. هم اکنون هم با شرکت‌های قدرتمند ترکیه ای در حال مذاکره هستیم.

 

آیا حجم سوآپ گاز از جمهوری آذربایجان به نخجوان تغییری کرده است؟

خیر تغییری نکرده است. قرارداد سوآپ گاز جمهوری آذربایجان به جمهوری خودمختار نخجوان در تاریخ ۵ اوت ۲۰۰۴ برای مدت 22 سال بین شرکت ملی صادرات گاز ایران و طرف آذری منعقد و در سال ۲۰۰۵ اجرایی شد. هم اکنون ایران گاز تحویلی از آذربایجان را از طریق مرز آستارا دریافت و از طریق مرز جلفا به نخجوان سوآپ می‌کند. در هر یک از سال های ٢٠١٣ و ٢٠١٤ حدود ٤٠٠ میلیون مترمکعب گاز طبیعی از آذربایجان به ایران برای تامین تقاضای گاز جمهوری خودمختار نخجوان ارسال شده است.

 

در باره تهاتر گاز ایران به ارمنستان در ازای دریافت برق، ارمنستان درخواست دریافت گاز بیشتری از ایران کرده است؛ آیا مذاکراتی این باره انجام شده است؟

سقف قرارداد صادرات گاز ایران به ارمنستان در ازای دریافت برق، کمتر از روزی یک میلیون مترمکعب است. طرف ارمنی درخواست افزایش گاز وارداتی از ایران به میزان 2 تا 2.5 میلیون مترمکعب در روز را داشت که شرکت ملی گاز ایران در حال بررسی این درخواست است؛ البته شرکت ملی گاز ایران ترجیح می‌دهد قراردادی مستقیم با ارمنستان در باره افزایش حجم صادرات گاز امضا کند تا به صورت مستقیم پول گاز صادراتی را دریافت کند.

 

در واقع می خواهید قراردادی جدای از قرارداد تهاتر گاز به ازای برق با ارمنستان امضا کنید؟

بله همین طور است. مذاکراتی هم در این ارتباط داشتیم؛ البته نظر ارمنستان در باره قیمت دریافتی، قیمت فروش گاز روسیه است که قیمت گاز روس‌ها هم پایین است که ما نیز این قیمت‌ها را نمی پذیریم.

 

اگر مذاکرات به نتیجه برسد قرارداد تهاتر گاز با برق ارمنستان لغو می شود؟

خیر. قرارداد تهاتر گاز و برق قرارداد میان دو دولت ایران و ارمنستان بوده و قابل احترام است، اما اگر ارمنستان علاقه دارد تا میزان گاز دریافتی از ایران افزایش یابد؛ شرکت ملی گاز ایران به عنوان یک تاجر گاز تمایل دارد تا قرارداد مستقلی با ارمنستان امضا کند و به ازای گاز صادراتی پول دریافت کنیم.

 

به اعتقاد شما شرکت ملی گاز ایران در زمینه تجارت گاز عملکرد قابل قبولی داشته است؟

در 50 سالگی اولیه عمر شرکت ملی گاز ایران تمرکز بر توسعه داخلی بود و با وزن کمتری از دیدگاه تجاری وارد معاملات با همسایگان خود شده بود؛ اما طی 7 ماه اخیر گام‌های خوبی در این زمینه برداشته است و به عبارتی شروع کننده خوبی بوده است به نحوی که در همین مدت کم قراردادهای سوآپ گاز و صادرات گاز خوبی امضا کردیم و به تعهدهای خود پایبند بودیم و در حال اجرا و ایجاد زیرساخت‌های لازم برای رسیدن به حجم 10 درصد از سهم تجارت جهانی گاز در افق 1404 هستیم.

 

ایران هم اکنون چند قرارداد سوآپ گاز امضا کرده است؟

دو قرارداد سوآپ گاز از مبدا ترکمنستان به مقاصد همسایگان مختلف داریم و مقدمات لازم برای توسعه سوآپ گاز به مقاصد جدید را پیگیری می کنیم.

 

در باره صادرات گاز با خط لوله نیز مذاکراتی داشته اید؟

بله با کشور گرجستان هم وارد مذاکره شده‌ایم. همچنین مذاکراتی هم برای استفاده از ظرفیت خالی خط لوله بوتاش ترکیه داشته‌ایم. البته برای صادرات گاز به گرجستان قراردادی امضا شده بود که هنوز نهایی نشده است. برای این که گاز ارسالی به گرجستان باید از مسیر ارمنستان عبور کند که هنوز مذاکرات گرجستانی‌ها و ارمنی‌ها در این باره نهایی نشده است. ضمن این که شبکه انتقال گاز در ارمنستان که وظیفه انتقال گاز ایران به گرجستان را دارد دارای شرایط خاصی است که امیدواریم در مذاکرات به نتیجه مطلوب برسیم.

 

چرا قرارداد صادرات گاز به گرجستان کوتاه مدت است؟

این قرارداد در مردادماه 1395 میان ایران و یک شرکت خصوصی گرجستانی به نام جی آی ای سی (Georgian International Energy Corporation) برای یک دوره چهار ماهه به میزان 40 میلیون مترمکعب امضا شد. علت کوتاه مدت بودن قرارداد نیز این است که ایران برای نخستین بار است که می خواهد وارد تجارت گاز فراتر از همسایه های خود شود؛ بنابراین باید همه جوانب کار را بسنجد.

 

با وارد مدار شدن فازهای پارس جنوبی، توان تولید گاز ایران هم افزایش یافته و قطعا در سالهای آتی مازاد گاز ایران برای فروش بیشتر از رقم فعلی خواهد بود، در آن زمان کسب بازارهای بیشتر برای ایران مهم خواهد بود و شاید اهمیت قیمت کمتر شود؛ در این صورت ایران مانند شرکت گاز پروم قیمت گاز صادراتی خود را برای اینکه بازارهای صادراتی بیشتری پیدا کند، پایین می‌آورد؟

50 سال نخست فعالیت شرکت ملی گاز ایران گذشته است؛ در پنجاه سال دوم فعالیت این شرکت بر روی تعامل جهانی و صادرات متمرکز هستیم. اما این سخنم به این معنا نیست که می خواهیم همه گازمان را به صورت خام صادر کنیم. می توانیم از گاز تولیدی ایران ارزش افزوده بیشتری ایجاد کنیم و با فرآورش آن و تحویل به شرکتهای پتروشیمی به این هدف برسیم البته این امر مستلزم آن است که شرکت‌های پتروشیمی با قیمت‌های متناسب با شرکت ملی گاز ایران برای دریافت خوراک گاز قرارداد ببندند. قطعا این شرکتها در اولویت نخست شرکت ملی گاز ایران برای ارسال گاز قرار دارند. از دیگر اولویت‌های شرکت ملی گاز ایران برای صادرات گاز، صادرات از طریق ال‌ان‌جی با سرمایه گذاری خارجی به کشورهای دور دست مانند ژاپن و کره جنوبی است.

به این ترتیب افق‌های متعددی برای فروش گاز متصور هستیم و در حال برنامه ریزی برای رسیدن به آن هستیم.

 

نگران بازار گاز ایران نیستید؟

خیر. نگران به فروش نرفتن گاز تولیدی ایران نیستیم. البته اگر زمانی مازاد تولید خیلی زیادی در تولید گاز داشته باشیم و لازم باشد که در مواردی منعطف باشیم این کار را انجام می دهیم.

 

فکر می‌کنید اگر قراردادهای صادرات گاز اجرایی شود سهم ایران از تجارت جهانی چقدر خواهد شد؟

سهم کنونی ایران از تجارت جهانی گاز کم است، اما بر اساس هدف‌گذاری که در برنامه ششم توسعه اقتصادی ایران (1400-1396) کرده‌ایم؛ انتظار داریم این سهم به 10 درصد افزایش یابد. البته این سهم هم به همت همه جانبه سیاسی/ اقتصادی در تعامل جهانی هم بستگی دارد.

آخرین مطالب نفتی در کانال رسمی نشریه دانش نفت در تلگرام
فرم ثبت نظر
نام
آدرس ايميل
متن نظر *
متن کنترلی را وارد کنيد *

در اين بخش نظری ثبت نشده است.
اخبار ويژه
سیزدهمین همایش بین‌المللی صنعت پتروشیمی ایران که امروز و فردا با حضور ٣٨٥ شرکت داخلی و ٧٦ شرکت خارجی در مرکز همایش‌های بین‌المللی صدا و سیما برگزار می‌شود، ٦ نشست تخصصی و یک نمایشگاه جانبی هم خواهد داشت.
در گرمای کشنده دریای کارائیب کارگرانی در لباس غواصی با دستان خود مشغول پاک کردن نفت خام از بدنه کاسپین گالاکسی هستند؛ نفتکشی که آنقدر کثیف است که اجازه ورود به آبهای بین المللی را ندارد.

يادداشت روز
1-یكی از مدیران ارشد نفت اخیراً به من گفت: مناطق نفتخیز جنوب در حال حاضر روزی بیش از ٣ میلیون بشكه نفت تولید می‌كند اما حال و روز بودجه‌ای‌اش اصلا خوب نیست و احتمال دارد با افت جدی تولید نفت مواجه شود.
تشدید تنش‌های ژئوپلیتیکی در سوریه موجب شد که قیمت نفت پس از مدتها از عدد 70 دلار در هر بشکه بگذرد.
بیش از 9 میلیارد دلار محصولات بخش معدن و صنایع معدنی در سال 96 صادر شده است.

يادداشت
زینب‌خاتون ایرانی، دانشجوی دکترای مدیریت کسب و کار حرفه ای DBA/ امروزه یکی از راه‌های دسترسی به بازارهای اقتصادی حضور در بخش‌های فرهنگی و انجام فعالیت های عام‌المنفعه شهرها و حتی کشورها است.
پیام باقری، نایب رییس هیات مدیره سندیکای صنعت برق ایران/ نرخ بالای خوراک اختصاص داده شده برای تولید برق صادراتی، سرمایه‌گذاری برای احداث نیروگاه در این زمینه را توجیه‌پذیر نمی‌کند.
حجت سیدعلی حسینی، پژوهشگر مطالعات اسلامی/ امروزه تعاملات اقتصادی از روند سنتی خود پا فراتر گذاشته و پول‌های فضای مجازی و بدون پشتوانه‌ مانند شبکه‌های لایت کوین و «بیت‌کوین» در رقابت با ارزهای متعارف در بازار جهانی توجه بسیاری را به خود جلب نموده که نوشته پیشرو درصدد بررسی چیستی و چگونگی این مسئله است.
دانش نفت: شرکت هلدینگ پتروشیمی خلیج‌فارس یکی از هلدینگ‌های مهم و استراتژیک در صنعت پتروشیمی ایران و خاورمیانه است که پس از خصوصی‌سازی‌های صورت گرفته تحت لوای اصل 44 قانون اساسی تشکیل شده است.
حسین صبوری، مدیرعامل شرکت توزیع نیروی برق تهران بزرگ/ تمام متقاضیان غیردولتی، پس از نصب سامانه خورشیدی مورد تأیید این شرکت در شهر تهران، می‌توانند به فروش انرژی حاصل از تولید نیروگاه خورشیدی اقدام کنند.
گفتمان
نیروی خورشیدی با ۱۶۰.۸ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری که ۱۸ درصد رشد سالانه داشت، در سطح جهانی سرمایه‌گذاری بیشتری نسبت به هر فناوری دیگری جذب کرد و چین پیش‌برنده این سرمایه‌گذاری بود.
وحید شاه‌رضایی، کارشناس روابط عمومی و امور بین‌الملل هلدینگ پتروشیمی خلیج فارس/ سرزمین ایران اسلامی در منطقه خاورمیانه با امنیت مثال‌زدنی که دارد مستعد سرمایه‌گذاری در بخش‌های مختلف می‌باشد. با توجه به اینکه ساختار اقتصاد ایران دولتی بوده و بخش خصوصی قدرت عمل زیادی ندارد لزوم جذب سرمایه‌گذاری خارجی از اولویت‌های اساسی جهت توسعه اقتصادی کشور به نظر می‌رسد.
اسدالله قره‌خانی، سخنگوی کمیسیون انرژی/ برای اینکه بتوانیم تمام عوارضی که مشترکان در راستای حمایت از انرژی‌های تجدیدپذیر پرداخت می‌کنند از معبر سازمان برنامه و بودجه عبور دهیم اهرم‌های نظارتی در نظر گرفته‌ایم.
ابراهیم خوش‌گفتار، عضو هیأت مدیره سندیکای تولیدکنندگان برق/ برای توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر، راهی جز تقویت و تشویق وجود ندارد و سرمایه‌گذاران برای سرمایه‌گذاری در این بخش‌ باید تشویق شوند.
تعریف از این منطقه را زیاد شنیده بودم به‌ویژه حرکت با شناورها روی آبی بیکران خلیج فارس! بنادر سیراف و خارگ و زیبایی‌های خاص این مناطق را در سفری گروهی با خبرنگاران، تجربه کرده ولی پس از گذشت یکی دو سال، باز هم مشتاق‌تر از گذشته، به انتظار این سفر رویایی بودم.

صفحه نخست

|

اخبار نفت

|

گفتمان

|

مقالات

|

ياداشت روز

|

يادداشت اول

|

مزايده و مناقصه

|

گالري تصاوير

|

درج آگهي

|

سايتهاي مرتبط

|

آرشيو PDF

|

درباره ما

|

تماس با ما

© Copyright 2011 daneshenaft.ir All Rights Reserved. Powered by : HomaNic.com | Developed by :