1405/06/23
سکوی فرآیندی میدان رشادت در شرایط جنگی نصب شد؛
توسعه میدان رشادت با جدیت ادامه دارد
به گزارش روابط عمومی شرکت نفت فلات قاره ایران، نصب سکوی فرآیندی P4 میدان رشادت که با وزن تقریبی ۶۲۰۰ تن از بزرگترین و منحصربهفردترین سکوهای فرآیندی کشور به شمار میرود، پیش از وقوع جنگ برنامهریزی شده بود، اما به دلیل شرایط منطقه به تعویق افتاد.
با وجود شرایط ویژه حاکم بر منطقه، این عملیات با در نظر گرفتن ملاحظات عملیاتی و توصیههای پدافندی مراجع ذیصلاح در دستور کار قرار گرفت و در نهایت در اول تیرماه ۱۴۰۵ با موفقیت انجام شد؛ اقدامی که حاصل تخصص، توانمندی و تلاش متخصصان، کارکنان و پیمانکاران ایرانی صنعت نفت است.
با توجه به محدودیتهای فنی و ظرفیت بارجهای دریایی موجود، امکان تکمیل کامل سازهای با وزن بیش از ۴۵۰۰ تن در خشکی و انتقال آن به محل نصب وجود نداشت. بر همین اساس و مطابق برنامهریزیهای فنی پروژه، بخشی از عملیات تکمیل و نصب تجهیزات پس از انتقال و نصب سازه اصلی در دریا پیشبینی شده است.
در حال حاضر نیز عملیات تجهیز کارگاه، تکمیل فعالیتهای اجرایی و نصب تجهیزات باقیمانده در حال انجام است و فرآیند تکمیل سکوی P4 مطابق برنامههای اجرایی و الزامات فنی پروژه دنبال میشود.
همزمان با این عملیات، مراحل حمل و نصب سکوی مسکونی Q4 میدان رشادت با وزن تقریبی ۲۳۰۰ تن به همراه نصب دو پل ارتباطی نیز در حال انجام است. این سکو یکی از زیرساختهای ضروری برای استقرار نیروی انسانی، پشتیبانی از عملیات بهرهبرداری، تعمیرات و نگهداری و فراهمسازی شرایط لازم برای راهاندازی و تحویلگیری پروژه در میدان به شمار میرود.
نصب سکوی مسکونی Q4 و پلهای ارتباطی آن، زمینه حضور ایمن و پایدار نیروهای عملیاتی و پشتیبانی در میدان را فراهم کرده و میتواند در تسریع عملیات راهاندازی، کاهش وابستگی به پشتیبانیهای مقطعی دریایی و ایجاد بستر مناسب برای بهرهبرداری و نگهداری از تاسیسات نقش موثری داشته باشد.
با توجه به ماهیت پیچیده پروژههای فراساحلی، زمانبندی نصب و بهرهبرداری از اجزای مختلف این پروژهها تابع مجموعهای از عوامل فنی، عملیاتی، دریایی، لجستیکی و پدافندی است و ارزیابی روند اجرای آنها نیازمند در نظر گرفتن تمامی این ملاحظات است.
گفتنی است، سکوهای سرچاهی W0 وW4 میدان رشادت نیز از سال ۱۳۹۲ وارد مدار بهرهبرداری شدهاند و عملیات حفاری 12 چاه آن تکمیل شده و در حال حاضر بهطور میانگین روزانه ۱۲ هزار بشکه نفت از این دو سکو تولید میشود.
تداوم اجرای طرح توسعه میدان رشادت و تکمیل سکوهای فرآیندی و مسکونی آن، در کنار حفظ تولید از تاسیسات موجود، گامی مهم در مسیر افزایش ظرفیت تولید و توسعه پایدار این میدان مشترک نفتی به شمار میرود.
با وجود شرایط ویژه حاکم بر منطقه، این عملیات با در نظر گرفتن ملاحظات عملیاتی و توصیههای پدافندی مراجع ذیصلاح در دستور کار قرار گرفت و در نهایت در اول تیرماه ۱۴۰۵ با موفقیت انجام شد؛ اقدامی که حاصل تخصص، توانمندی و تلاش متخصصان، کارکنان و پیمانکاران ایرانی صنعت نفت است.
با توجه به محدودیتهای فنی و ظرفیت بارجهای دریایی موجود، امکان تکمیل کامل سازهای با وزن بیش از ۴۵۰۰ تن در خشکی و انتقال آن به محل نصب وجود نداشت. بر همین اساس و مطابق برنامهریزیهای فنی پروژه، بخشی از عملیات تکمیل و نصب تجهیزات پس از انتقال و نصب سازه اصلی در دریا پیشبینی شده است.
در حال حاضر نیز عملیات تجهیز کارگاه، تکمیل فعالیتهای اجرایی و نصب تجهیزات باقیمانده در حال انجام است و فرآیند تکمیل سکوی P4 مطابق برنامههای اجرایی و الزامات فنی پروژه دنبال میشود.
همزمان با این عملیات، مراحل حمل و نصب سکوی مسکونی Q4 میدان رشادت با وزن تقریبی ۲۳۰۰ تن به همراه نصب دو پل ارتباطی نیز در حال انجام است. این سکو یکی از زیرساختهای ضروری برای استقرار نیروی انسانی، پشتیبانی از عملیات بهرهبرداری، تعمیرات و نگهداری و فراهمسازی شرایط لازم برای راهاندازی و تحویلگیری پروژه در میدان به شمار میرود.
نصب سکوی مسکونی Q4 و پلهای ارتباطی آن، زمینه حضور ایمن و پایدار نیروهای عملیاتی و پشتیبانی در میدان را فراهم کرده و میتواند در تسریع عملیات راهاندازی، کاهش وابستگی به پشتیبانیهای مقطعی دریایی و ایجاد بستر مناسب برای بهرهبرداری و نگهداری از تاسیسات نقش موثری داشته باشد.
با توجه به ماهیت پیچیده پروژههای فراساحلی، زمانبندی نصب و بهرهبرداری از اجزای مختلف این پروژهها تابع مجموعهای از عوامل فنی، عملیاتی، دریایی، لجستیکی و پدافندی است و ارزیابی روند اجرای آنها نیازمند در نظر گرفتن تمامی این ملاحظات است.
گفتنی است، سکوهای سرچاهی W0 وW4 میدان رشادت نیز از سال ۱۳۹۲ وارد مدار بهرهبرداری شدهاند و عملیات حفاری 12 چاه آن تکمیل شده و در حال حاضر بهطور میانگین روزانه ۱۲ هزار بشکه نفت از این دو سکو تولید میشود.
تداوم اجرای طرح توسعه میدان رشادت و تکمیل سکوهای فرآیندی و مسکونی آن، در کنار حفظ تولید از تاسیسات موجود، گامی مهم در مسیر افزایش ظرفیت تولید و توسعه پایدار این میدان مشترک نفتی به شمار میرود.